Minyatür Sanatı

 İslam inancında tanrısal değerleri sanat alanında somut biçimde canlandırma olanağı yoktur. Sanatçı, dünyayı soyutlama boyutuyla aktarır. Gerçeklik unsurlarını yansıtan gölge-ısık, perspektif ortadan kalkar. Bu mantık ile yapılan minyatür sanatı bağımsız olarak gelişmemiş, belli bir zümrenin sahip olduğu el yazması kitapların bezemesınde kullanılmıştır. Türk minyatürlerinde sultan ve vezırlerın yaşamlarından sahneler, manzaralar, portreler, edebiyat yapıtlarındaki öyküler, tıp, hayvan bilim, astroloji konulu sahnelere rastlanır. Çizim anlayısında semalaşma hakimdir. Doğa ve hayvan figürleri ayrıntılı çizilse de stilize edilir. Resmi çizilen kişi benzetilirse de, bir anlatım verilmesine çalışılmaz, gölge kullanılmaz, önemli figür diğerlerinden daha büyük çizilerek dikkat çekilmeye çalışılır. Renkleri ise her zaman parlak ve canlı olmuştur. 16 yy. Ortalarında minyatür sanatı etkisini 100 yıl sürdürecek parlak bir noktaya erişir. Matrakçı Nasuh dönemin en ünlü minyatürcüsüdür.Nakkaş Osman, Levni de Osmanlı minyatür sanatının diğer önemli sanatçılarıdır. Dönemin günlük yaşamı, padişahın seferleri, sünnet düğünleri gibi pek çok konu hakkında bilgi sahibi olmamızı sağlayan minyatür örnekleri adeta resimli birer tarih kitabı niteliğindedir.